چکیده
هدف: پژوهش حاضر با غربالگری محتوایی پژوهشهای صورت گرفته در این زمینه، به دنبال تبیین جامع و نظامند ابعاد مختلف ادغام موسسات حسابرسی است.
روش: با تحلیل ۴۶ مقاله شاخصهای کلیدی شناسایی و با نظرخواهی از ۲۲ خبره منتخب از طریق روش آنتروپی شانون اولویتبندی شدند.
یافتهها: کسب امتیاز از نهادهای ناظر، تمرکز در بازار، تکمیل دانش تخصصی، صرفه مقیاس، پیچیدگی فعالیت صاحبکاران و بگارگیری فناوری اطلاعات، موسسات حسابرسی را به سمت ادغام سوق میدهد و ویژگیهای رفتاری، عدم بستر قانونی، دشواری مذاکرات و ساختار سرمایه مانعی برای حرکت به سمت ادغام است. موسسات حسابرسی هنگام ادغام طرف مقابل را با شاخصهای تناسب فرهنگی، تناسب استراتژی، پایبندی به قوانین، تناسب اندازه و تناسب تفویض اختیار ارزیابی میکنند. برنامهریزی، عملیاتیسازی توافقات، سیستم حاکمیتی، اقدامات نظارتی، جذب کارکنان مستعد، تعاملات و تغییر زیرساخت به عنوان عوامل کمککننده در تداوم فعالیت موسسات حسابرسی ادغام شده به شمار میرود.
نتیجهگیری: ادغام مؤسسات حسابرسی در ایران فرآیندی چندبعدی است که تحت تأثیر پیشرانها، موانع، معیارهای ارزیابی و عوامل پایداری قرار دارد.
دانشافزایی: پژوهش حاضر دانش جدیدی به ادبیات حسابرسی در بازارهای نوظهور تزریق میکند. یافتهها، بینشهای راهبردی برای سیاستگذاران جهت طراحی مقررات تسهیلگر، اصلاح چارچوبهای نظارتی و تقویت سیستم حاکمیتی در مؤسسات ادغامشده فراهم میاورد.
کلیدواژهها
موضوعات
)